Malowanie, rzeźbienie, lepienie to bardzo stare dziedziny sztuki. Jedną z popularnych ostatnio jest tworzenie obrazów metodą układania drobnych elementów. Tak drobnych, że sposób nazwano haftem diamentowym lub diamentową mozaiką. Ten kierunek rękodzieła okrzyknięto nowością, jednak mozaika i hafciarstwo są znane od wieków.

Mozaika stara jak sama sztuka

Już w starożytności układano małe otoczaki według kolorów, by uzyskać odpowiedni kształt całości. Z czasem wykorzystywano inne elementy: kostki marmuru, kamienie szlachetne, ceramikę, szkło lub nawet złoto.

Niektóre z tych mozaik zobaczysz w muzeach, np.:

  • „Cygankę” w Muzeum Mozaiki Zeugma w Turcji,
  • portret Wergiliusza w Muzeum Bardo w Tunezji,
  • mozaikę z Domu swastyki w Conimbriga.

Powstawały kolorowe dekoracje w postaci obrazu, posadzki, ścian, blatów. Pomysłów nie brakowało. Metoda przetrwała do dziś i jest wciąż chętnie stosowana – zarówno do rzeczy praktycznych (płytki łazienkowe), jak i w sztuce.

Zmieniają się jedynie wykorzystywane materiały. Diamentowa mozaika, dzięki której „namalujesz” obraz, proponuje drobne, plastikowe kryształki. Bardzo łatwo się je układa na specjalnie przygotowanym płótnie, a ich koszt jest niewielki w porównaniu np. do ceramiki czy szkła.

No dobrze, to zrozumiałe, ale dlaczego haft? Zobaczmy.

Od haftowania nicią do haftowania diamentami

Haftowano w Asyrii, Babilonii, Persji i Egipcie. Ślady tego zajęcia datuje się nawet na V wiek p.n.e. – znowu można powiedzieć, że to jeden z najstarszych kierunków rękodzieła.

Haftowały: starożytny Rzym, hellenistyczna Grecja, średniowieczna Europa. Haftami zdobiono pasy, suknie, obrusy, chusty, kaftany itd.

Artystyczne wzory z nici wykonywano ręcznie, na krosnach, tamborkach, a od II połowy XIX wieku maszynowo, choć w domach nadal wiele kobiet zostało przy hafcie ręcznym. Bo to głównie kobiety kojarzy się z tym rękodziełem.

Dzisiaj haft stał się symbolem specyfiki danego regionu, znakiem rozpoznawczym folkloru. A także drugą (po mozaice) nazwą metody układania obrazów – haftem diamentowym.

Dlaczego układanie drobnych kryształków aż do uzyskania gotowego obrazu nazwano haftem?

Zapewne z powodu wielu podobieństw tych dwóch dziedzin – jednej bardzo starej, drugiej nowoczesnej:

  1. W jednej i drugiej chodzi o sztukę rękodzielniczą, tworzenie czegoś, co ma być ozdobą wykonaną ręcznie.
  2. Obie polegają na drobnych, bardzo precyzyjnych ruchach (nakłuwanie igłą w niewielkich odległościach – nakładanie pęsetą diamencików na konkretne pola).
  3. W obu przypadkach małe elementy (kawałki nici – plastikowe diamenciki), dodawane jeden obok drugiego poszczególnymi kolorami, tworzą całość – obraz.

Haft diamentowy – nowoczesny sposób pielęgnowania tradycji i sztuki

Jak widać, wcale nie trzeba porzucać sposobów, jakie wypracowali sobie nasi przodkowie, by zdobić świat i umilać sobie wolne godziny. Z powodzeniem korzystaj ze starych, świetnych pomysłów, pielęgnując tradycję.

Bez oporów dodawaj do nich współczesne możliwości, jak wygoda, łatwość, dostępność (a taki jest haft diamentowy). Bo to nie materiał czyni Cię artystą, lecz wrażliwa dusza, która potrzebuje się uzewnętrznić dzięki sztuce.

Wzory do haftu diamentowego znajdziecie na stronie artonly.pl

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.